Tot gisteravond een uur of 20:00 uur had ik eigenlijk niet het gevoel dat het einde van 2018 naderde. Harm Hendrik was gister aan het werk, de oliebollen werden verkocht en ik was thuis met Nina. Natuurlijk hoorde ik al wel de hele dag (nouja… dagen) geknal, en ook de muziek in de feesttent hier (bijna) in de achtertuin werd al af en toe getest. Maar toch was bij mij het knopje nog niet om. Totdat we lekker met z’n tweetjes op de bank met tapas zaten en het over het afgelopen jaar hadden. Toen besefte ik wel dat 2018 werd afgesloten, en we een nieuw jaar ingingen!
