In 2013 hebben we het huis waar we nu in wonen gekocht. Buiten het dorp, een mooie ruime arbeiderswoning met veel grond om het huis. We hebben samen met de familie flink geklust, en al snel kwam er een eind in zicht. Ook al het schilderwerk is opnieuw gedaan, zo ook in de woonkamer. Alle muren hebben we ‘gewoon’ wit geschilderd. Toen we een tijdje in die huis woonden begon het toch aan me te knagen. Wit past niet bij ons. Het past niet bij wie we zijn, het past niet bij het huis en niet bij ons interieur. Stoer, landelijk en industrieel.
Het is niet het favoriete uitje van de meeste ouders, en ik moet bekennen ik zag er ook best tegen op. Gillende kinderen, kibbelende ouders, koude koffie en barstende hoofdpijn. Een speelparadijs of krijspaleis? Het is maar hoe je het noemen wilt… Wat ik echt van dit speelparadijs / krijspaleis Avontura in Dronten vind lees je in dit artikel.
© 2016 Irma ten Napel
